Lockdownreflecties

hallo, het is weer al veel te lang geleden, maar het is mijn fout. Ik was vergeten hoe ik mij moest begeven naar deze plaats om een blog te maken. Ik ben ook zo een computermaagd he…ik moet nog maar iemand horen zeggen : ” awel da s vree simpel….” en ik voel mij al op een andere planeet…

Niks is simpel als het op moderne technologie aankomt…ik leef allang en ik ben opgegroeid met “simpele” communicatiemethoden…ik had geen “chatvrienden” ..wij belden elkaar met een vast toestel, uuuuuren aan een stuk.

´Wij spraken niet af, wij waren altijd ter plaatse en

vonden altijd wel een kennis of een gekende, of een vriend. Wij wisten hoe die eruit zagen in “real life”…wij hadden geen ” blind dates” …wij ontmoetten mensen op den bots…en wij kenden of herkenden elkaar van “ergens” en dan waren we vertrokken in een echte conversatie zo van ” zijde gij van hier ergens ? Want ik ken u he, maar ik weet nie van waar” en toen volgde een mondelinge zoektocht en ontdekten we dat we zoveel gemeenschappelijke plaatsen bezochten en ja we kenden den John en de Wim en ja Nicole en Ingrid ook…en ach we woonden niet zo ver van elkaar…en oh ja die laatste elpee van Pink Floyd was top…en zo werden vroeger vriendschappen gesmeed.

Wij hadden een uitgebreide muziekkennis en deelden dat ook met elkaar , en wij moesten moeite doen, veel moeite om aan onze geliefde muziek te komen. Urenlang met 2 vingers op de cassette recorder om niks te missen van de intro en de radiopresentator laten uitspreken en dan op het juiste moment de 2 magische toetsen in te drukken. Dat was onze tijdsbesteding toen de top 30 op zaterdagvoormiddag op de radio was. Wij konden niet shuffelen op Spotify en gelijk welk liedje binnen seconden op onze playlist zetten. Ik ben nog van de cassette generatie…

Waren dat betere tijden ? Ik denk het wel…wij moesten buitenkomen en ons verplaatsen om iemand te zien. Op onze fiets door regen en wind om naar een vriend of vriendin hun huis te rijden, en dan hopen dat ze thuis waren.

Wij stonden niet in constante verbinding door een smartphone. Nieuwtjes en roddels verspreidden ook, maar wel iets trager. Niemand kon ons vinden. Onze ouders waren doodongerust als we niet op het afgesproken uur thuis kwamen.

Toen waren er ook nog fuiven die stipt om 20 u begonnen , waar bier in plastiek bekers geserveerd werd. Er werd gedanst op Status Quo, Black Sabbath en Deep purple. Er was de Bamba of de kuskesdans waar je iemand kon uitpikken die je 3 deftige kusjes gaf en als je geluk had kon je daarna een slow dansen op de tonen van Samba Pa Ti en A whiter shade of pale, en als laatste No women no cry. Dat waren de vaste waarden.

Lees meer

LOCKDOWNGEVAREN

Reeds 5 weken en 3 dagen en half is ons cafeetje nu gesloten.. .een aangekondigde verveling. Waar het bij de vorige sluiting nog perspectief bood

Lees verder »

Shopping day

Elektriciteit geeft de geest. Gisteren een kreet op facebook gezet omdat de electriciteit niet doet wat ze hoort te doen…ze werkt, ze werkt niet, ze

Lees verder »